Historia mody cz. XIV. lata dwudzieste trzydzieste

 Moda i uroda w okresie międzywojennym

Na co dzień nie zdajemy sobie sprawy, jak wiele rzeczy wpływa na nasz wygląd. Są to między innymi polityka, zmiany społeczne czy religia. Dzisiaj chciałabym zwrócić uwagę na przełom w modzie związany z zakończeniem I wojny światowej.

W trakcie obu wojen światowych kobiety były zmuszone do podejmowania typowo męskich prac i ról, na przykład pracy w fabrykach. Taka sytuacja przyczyniła się również do pogłębiania emancypacji kobiet w latach międzywojennych. Kobiety, dzięki temu, że coraz częściej wykonywały zawody wcześniej zarezerwowane dla mężczyzn, zaczęły również inaczej wyglądać.

Stroje stały się prostsze i mniej wytworne w porównaniu z tymi sprzed I wojny światowej. Sukienki z lat dwudziestych sięgały do kostek, a czasami nieco poniżej kolan, czyli były znacznie krótsze niż stroje sprzed I wojny światowej.

Sukienki z tego okresu nie podkreślały kształtów, co, podobnie jak szczupła sylwetka i krótka fryzura, dodawało kobietom nieco bardziej chłopięcego wyglądu. Jednak istniały pewne elementy wyglądu, które pozostawały bardzo kobiece.

Modny był wówczas „styl na chłopczycę”. Ceniono szczupłą, chłopięcą sylwetkę. Panie zaczęły obcinać włosy na krótko, co dodawało im bardziej „męskiego charakteru”.

Dodatki takie jak biżuteria, zwłaszcza perłowa, kapelusze, rękawiczki czy buty na lekkim obcasie do dziś kojarzą się z kobiecością. Tak samo jak makijaż.

Makijaż w latach międzywojennych był dość mocny. Usta malowano na różne, ciemne odcienie czerwieni, ale nie zawsze pokrywano kolorem całą ich powierzchnię. Charakterystyczne było zaznaczanie tylko środka ust. Oczy podkreślano szarościami i innymi ciemnymi odcieniami, a na środek policzków nakładano róż.

Wiele trendów zapoczątkowała Chanel, o której wcześniej pisałam. Mocne usta, krótsze sukienki czy opalenizna, która zaczęła być modna w latach dwudziestych, kojarzą się właśnie z rewolucją w modzie i urodzie, której jednym z symboli stała się Coco Chanel.

Lata trzydzieste

W tej dekadzie powrócono do nieco delikatniejszego, typowo kobiecego wyglądu. Sukienki i spódnice bywały nieraz dłuższe niż jeszcze w latach dwudziestych. Stroje w latach trzydziestych były bardziej dopasowane, aby podkreślić lekko zaokrągloną sylwetkę.

W tym okresie zaczęto także nosić różnego rodzaju garsonki i żakiety. Modne stały się nieco dłuższe włosy niż w ubiegłej dekadzie. Jednak wciąż damy uwielbiały nosić fale i loki.

W makijażu stosowano jaśniejsze kolory. Usta malowano często na kolor malinowy, a na oczy nakładano zielenie, błękity i fiolety. Różem podkreślano kości policzkowe.

Jako ciekawostkę à propos makijażu można dodać, że w latach trzydziestych zaczęto używać podkładu w nowoczesnej formie. Prawdziwe elegantki lat trzydziestych, podobnie jak te z lat dwudziestych, nosiły rękawiczki oraz różnego rodzaju kapelusze.

Podsumowanie

Jak wspomniałam niedawno, czasy międzywojnia były niezwykle przełomowe. Był to, moim zdaniem, jeden z najbardziej przełomowych okresów w historii. I to nie tylko pod względem ubioru.

Rola kobiet zmieniła się wówczas, co związane było między innymi z rozluźnieniem obyczajów. W tym czasie nastąpił także niebywały rozwój technologii i mediów. Rozwinęła się motoryzacja oraz kinematografia, które przed I wojną światową dopiero raczkowały.

Dzięki czasopismom i kinu powstawała kultura masowa oraz pojawili się pierwsi celebryci w dzisiejszym tego słowa znaczeniu. Do najbardziej znanych gwiazd międzywojnia należeli oczywiście Charlie Chaplin, Rudolf Valentino, Pola Negri, Marlene Dietrich czy Greta Garbo. W Polsce królowały natomiast takie gwiazdy jak Eugeniusz Bodo, Jan Kiepura, Jadwiga Smosarska oraz Hanka Ordonówna.

Ciekawostką jest, że noszenie męskich strojów przez panie nie było jednak aż tak szokujące. W okresie międzywojennym pojawiały się kobiety w spodniach. Były to szerokie spodnie noszone głównie po domu lub jako strój sportowy.

Kobiety zaczynały uprawiać sport, więc ich strój musiał być wygodniejszy. Na przykład podczas gry w tenisa dziewczęta nosiły stroje, które były krótsze i nie krępowały ruchów.

Innymi typowymi elementami stroju były oczywiście biżuteria, zwłaszcza perły noszone jako sznur wokół szyi, frędzle, opaski z piórami oraz wachlarze, także ozdobione piórami.

Charakterystyczne były małe kapelusze i płaszcze, często obszyte futrem. No i oczywiście opalenizna, mocny makijaż oraz inne elementy kojarzone z rewolucją w modzie i urodzie zapoczątkowaną między innymi przez Chanel.

Chanel przyczyniła się również do popularyzacji mody na wygodniejszy ubiór i odejścia od gorsetu. Bielizna zaczęła przypominać już nieco tę, którą znamy dzisiaj.

Aby lepiej zapoznać się z tą epoką, proponuję obejrzeć filmy ze wspomnianymi przeze mnie aktorami. Ale także bardziej współczesne produkcje nawiązujące do międzywojnia są godne uwagi. Na przykład musicale „Chicago” i „Cabaret”, a także polskie produkcje, takie jak „Halo Szpicbródka” czy „Zaklęte rewiry”.

Międzywojnie to oczywiście również rozwój sztuki i powstawanie nowych nurtów, takich jak kubizm czy futuryzm. Rozwijały się poezja i literatura.

Jak najbardziej polecam zapoznanie się z kulturą międzywojnia. Książki autorstwa Nałkowskiej czy Żeromskiego pozwalają lepiej poczuć charakter tej niezwykłej epoki.

źródła

https://ghosteye.pl/jak-wygladala-moda-i-okulary-lat-20-tych-xx-wieku/

filmy

Chicago, R. Marshal, 2002 r
O północy w Paryżu, reż. Woody Allen, 2013 r.