Historia mody cz.VI późne Średniowiecze
Moda w późnym średniowieczu
Dziś opiszę nieco modę z późniejszego okresu średniowiecza.
Przede wszystkim trzeba wspomnieć o tym, że na kulturę średniowiecznej Europy ogromny wpływ miała religia. W związku z tym większą uwagę przywiązywano do życia duchowego niż do cielesności i eksponowania urody. Także ciężkie warunki życia codziennego nie zawsze sprzyjały dbaniu o higienę i wygląd.
Co prawda u Skandynawów i Słowian istniały łaźnie, a mieszkańcy Północy korzystali również z różnego rodzaju przyrządów służących do higieny. Jednak wraz ze wzrostem wpływów Kościoła ideał skromności i ascetycznego życia stawał się coraz bardziej widoczny w kulturze średniowiecznej Europy.
Zwłaszcza kobiety znajdowały się w trudnej sytuacji związanej z wysoką pozycją Kościoła. Ale to temat na oddzielny post.
Fakt faktem, panie w średniowieczu nie powinny zbyt mocno epatować swoimi wdziękami i powinny zachowywać się skromnie.
Oczywiście, tak jak w każdej innej epoce, ludzie zwracali uwagę na wygląd.
Ideał piękna w średniowieczu różnił się od współczesnego. Kobieta powinna być smukła i zgrabna, jednak niekoniecznie bardzo szczupła. Tak jak obecnie, duże znaczenie miała proporcjonalna sylwetka, ale duży biust nie był szczególnie eksponowany jako symbol kobiecej atrakcyjności.
Wyznacznikiem piękna było także wysokie czoło. Aby uzyskać taki efekt, kobiety usuwały włosy przy czole, dzięki czemu linia włosów przesuwała się optycznie ku górze. Modne były również loki, najlepiej jasne.
Ubiór różnił się nie tylko w zależności od regionu czy konkretnego okresu, ale również od statusu społecznego. Tak jak obecnie, nie wszystkich było stać na kolorowe i bogato zdobione ubrania. Barwienie tkanin, zwłaszcza na intensywne kolory, mogło być kosztowne. Czerwień i purpura były kolorami kojarzonymi z wysokim statusem i władzą.
Jeśli chodzi o krój sukien w późnym średniowieczu, były one często dopasowane w górnej części, podkreślając smukłą sylwetkę. Spódnice były natomiast szersze i długie, dzięki czemu cała sylwetka wydawała się bardziej wysmuklona.
Na suknię spodnią zakładano luźniejszą suknię wierzchnią, często bez rękawów albo z szerokimi otworami na ręce. W niektórych fasonach była ona podpinana lub układana w taki sposób, aby podkreślać charakterystyczną linię sylwetki.
Jako bieliznę noszono przede wszystkim lniane tuniki. Duże znaczenie przez cały okres średniowiecza miały również nakrycia głowy. Moda była zresztą tak różnorodna jak samo średniowiecze.
We wczesnym średniowieczu mężatki przykrywały włosy białymi chustami. Z czasem kobiety zaczęły nosić coraz bardziej różnorodne czepce, chusty i welony.
W późnym średniowieczu nakrycia głowy stawały się coraz bardziej fantazyjne. Szczególnie efektowne były te noszone przez zamożne kobiety i damy dworu.
W XV wieku pojawił się hennin, czyli charakterystyczny wysoki czepiec w kształcie stożka lub ściętego stożka. Był wykonywany na lekkiej konstrukcji i pokrywany tkaniną. Często towarzyszył mu długi, przezroczysty welon, który mógł sięgać nawet do ziemi. Henniny były szczególnie popularne między innymi we Francji i Burgundii, a także na dworach angielskich.
Co ciekawe, wysoki hennin dodatkowo podkreślał modne wówczas wysokie czoło. Włosy zaczesywano do tyłu, a część kobiet usuwała włosy przy czole, aby jeszcze bardziej wydłużyć jego linię.
Średniowieczna moda potrafiła więc być naprawdę niezwykła. Od prostych chust i czepców po imponujące henniny, które sprawiały, że głowa damy wyglądała, jakby była wyposażona we własną wieżę.
źródła internetowe
Komentarze
Prześlij komentarz